Armenian genocide: a hundred years ago

IMG_20150424_194710In Stepanakert, Nagorno Karabach I witnessed the centennial of the Armenian genocide. In this internationally unrecognized republic the genocide is linked for many people to the conflict that Karabach has with Azerbeidzjan. And that country is a close ally to Turkey.

All photo’s copyright Bert Spiertz. Any use without prior permission is illegal !

IMG_20150424_192834IMG_20150424_192809IMG_20150424_192752

All photo’s on this blog: COPYRIGHT BERT SPIERTZ. se without permission is illegal

IMG_20150424_192644IMG_20150424_192626IMG_20150424_192523IMG_20150424_192445IMG_20150424_192425IMG_20150424_192354IMG_20150424_192328

Libië in de oudheid

Libië heeft een rijke geschiedenis die terug gaat tot de Griekse en Romeinse oudheid. Prachtig overblijfselen getuigen van de geweldige steden uit die tijd: Cyrene, Apollonia en Leptis Magna zijn de voornaamste steden van Griekse en Roemiense oorsprong.    Ik bezocht die plaatsen tijdens mijn Libië-reis in 2007. Zeer indrukwekkend om daar rond te lopen. Maar helaas lopen op dit moment deze antieke steden groot gevaar als gevolg van de vernietigingsdrang van extreme godsdienstfanaten die een onblusbare haat hebben tegen alles wat niet binnen hun smalle geloofsopvatting past. En er zijn ter plaatse geen waarnemers, geen journalisten, geen vertegenwoordigers van UNESCO of welke organisatie dan ook om te rapporteren over wat er gebeurt en in hoeverre de sites al onherstelbaar beschadigd zijn en allerlei schatten mogelijk vernield of ontvreemd. Hetzelfde gebeurt in Syrië en Irak. Het is, naast alle gruwel tegen andersgelovigen en onschuldige burgers, een van de uiterst trieste resultaten van de chaos die in Libië uitbrak na de val van Khadaffi. Het Westen heeft meegeholpen om deze dictator af te zetten en vervolgens Libië eigenlijk behoorlijk aan zijn lot overgelaten. Het leidde tot een machtsstrijd die geen winnaar kende en waar de jihadisten gebruik van maakten om in grote delen van het land de macht te grijpen. Deze foto’s kunnen nu niet meer gemaakt worden, waarschijnlijk nooit meer…..

Libie--Appolonia-2 Libie-Appolonia-3 Libie-Appolonia--amfitheater Libie-Cyrene-1 Libie-Cyrene-5 Libie-Cyrene-koe Libie-Leptis-Magna-1 Libie-Leptis-Magna-3 Libie-Leptis-Magna-4 Libie-Leptis-Magna-5 Libie-Leptis-Magna-7

Libie-Appolonia-4

Libie-Leptis-Magna-8

Herdenking Armeense Genocide

armenia-herdenking-IMG_8810

24 april 2014

Ik heb vandaag in Jerevan de 99e herdenking van de Armeense genocide bijgewoond. In een eindeloze stoet mensen ben ik naar de top van de heuvel Tsiternakaberd geklommen, vlak buiten de stad, waar het genocide monument staat. Dit bestaat uit twaalf bazalten zuilen die in een cirkel staan waar binnen een eeuwige vlam brandt.

Het monument is zo gebouwd dat je de berg Ararat ziet liggen. Met zijn witte ijskap is deze meer dan 5000 meter hoge berg het nationale symbool van de Armeniërs, ook al ligt de berg in zijn geheel op Turks grondgebied en is daardoor onbereikbaar ondanks zijn nabijheid.
In Armenië staat de hele 24e april in het teken van de massamoord op de Armeense bevolking van wat nu Oost Turkije is en die begon in 1915 en volgens officiële bronnen anderhalf miljoen Armeniërs het leven kostte. De Turkse regering heeft dat aantal altijd ontkend evenals dat er sprake van genocide zou zijn.
Heel de stad ligt deze dag stil en honderdduizenden beklimmen de heuvel naar het monument om daar bloemen te leggen.

armenie-herdenking-demotix_MG_8965 armenie-herdenking-demotix_MG_8881 armenie-herdenking-demotix_MG_8801 armenia-herdenking-IMG_8957

armenie-herdenking--_2 armenie-herdenking--_6 armenie-herdenking-IMG_0329 armenie-herdenking-IMG_0373 armenie-herdenking-IMG_0374armenie-herdenking-IMG_0442 armenie-herdenking--_5 armenie-herdenking--_4 armenie-herdenking--_3 armenie-herdenking--_1

 

armenie-herdenking-IMG_8987 armenia-herdenking-IMG_8947

 

Iran

Iran IsfahanIsfahan, meisjes voetballen op Imamsquare                                                                          

In 2005 reisde ik een maand lang door Iran. Het was een reis om nooit te vergeten. De pracht en praal van paleizen en moskeeën, de overweldigende gebergten en woestijnen en last but not least de uiterst hoffelijke en gastvrije ontvangst door de Iraanse – of Perzische – bevolking. In dit nog weinig bezochte land voelde ik me ondergedompeld in een heel oude cultuur. Wat ook opviel was het hoge opleidingsniveau van de Iraniërs, hoger dan in veel andere landen van het Midden Oosten. Verrassend vond ik ook de ontdekking dat veel Iraniërs – ook vrouwen – in hun privéleven vaak binnenshuis enclaves van persoonlijke vrijheid hebben gecreëerd die officieel niet zijn toegestaan maar worden getolereerd zolang ze niet te zichtbaar worden.

Openlijk onvrede kwam ik echter ook tegen. Vooral onder de westers georiënteerde stedelijke elite. Iran kent geen scheiding van religie en staat waardoor religieuze regels het karakter van wetten krijgen. De verplichting voor vrouwen om een hoofddoek en chador te dragen bijvoorbeeld. Hoewel Iran officieel een democratie is met volksvertegenwoordiging en een gekozen president is persvrijheid en vrijheid van meningsuiting sterk ingeperkt. Sinds het aan de macht komen van de wat minder conservatieve president Rohani is er bij de meer vooruitstrevende Iraniërs weer een glimpje hoop ontstaan op meer openingen in het rigide politieke systeem.

Alle foto’s copyright beschermd. Kopieer niets van deze blog zonder toestemming

All pictures copyright protected. Do not copy pics from this blog without permission.

Klik op een foto voor vergroting.

Iran-Shiraz-mausoleum Shiraz: Poort van een mausoleum met graf van een shiitische heilige

Iran-persepolis-9 Iraanse vrouwen bezoeken de ruines van Persepolis, de bakermat van de oude Perzische cultuur

Iran-Isfahan-sih-o-seh-brug-3 Isfahan, middeleeuwse brug

Iran-isfahan-Imam-square-3 Isfahan Imam Square

Iran-Isfahan-gezin Isfahan, gezin met één kind

Iran-Imamplein-1Isfahan Imam Square

Iran 48 Yazd, ontmoeting op straat

Iran-44Teheran, straatbeeld met muurschildering van Khomeiny

Iran 36 Muurschildering politieke Islam

Iran 18 Isfahan, meisjes tijdens vakantie-uitstapje

Iran-2Bergdorp in Midden Iran

Iran-Yazd-uitzicht-bij-avond-3Gezicht op de stad Yazd na zonsondergang

Iran 58Restant van een enorm standbeeld van de laatste sjah van Perzië

Krakow

Krakow is een van de mooiste steden in Europa. Het marktplein is het grootste van Europa. Je vindt er de 15e eeuwse lakenhal en de Maria-kathedraal. Krakow is een van de meest toeristische steden in Oost Europa en een echte aanrader voor een stedentrip.

Klik op een foto voor vergroting

Krakow is one of the most beautiful cities in Europe. The market square is the largest in Europe. Ther you find the 15th century cloth hall and the cathedral of st. Mary. Krakow is one of the most touristic cities in eastern Europe and a real recommendation for a citytrip.

Click on an image for larger view.

all photo’s on this blog copyright Bert Spiertz. Do not use without permission

poland krakow 5916 poland krakow 5900

polen 5858

poland krakow 5910

poland krakow 5919

 

polen 5836

polen 5946

polen 5849

poland krakow 5979

poland krakow 5983

poland krakow 6000

poland krakow 6019

polen 5839

Op zoek naar Batavia

Ruim driehonderd jaar lang was Batavia de hoofdstad van de Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) en van Nederlandsch Indië. Vandaag de dag heeft de metropool Jakarta een groot deel van wat ooit de “koningin van het oosten” werd genoemd opgeslokt en uitgewist. Maar niet alles is verdwenen. Het oorspronkelijke Raadhuisplein met het Gouvernementsgebouw, het postkantoor en het Café Batavia is zelfs helemaal opgeknapt en bijna iedereen die Jakarta gaat verkennen komt er vroeg of laat terecht. Met de living statues doet de sfeer hier denken aan de Dam.                                                                          Ik maak een rondje en duik café Batavia in om wat koloniale sfeer te snuiven bij de jaren ’40 inrichting en een collectie foto’s van de Oranjefamilie rond 1950. Origineel is het café echter niet want het blijkt pas in 1992 te zijn opgericht, maar de koloniale stijl is goed getroffen.

Interessanter is het om het verdwenen Batavia te zoeken in de richting van de haven. Ik loop naar het Kali Besarkanaal. Dit is een groot kanaal dat uitloopt in de Sungai Ciliwungrivier. Ooit was dit dé grote toegangsweg tot Batavia. Hier vertrokken de boten vol voorraden terug naar Nederland. Kali Besar is nu een verwaarloosde gracht waarin stinkend afval drijft. Vreemd genoeg zijn aan de kaden enorme schijnwerpers geplaatst om dit treurige verval ’s avonds nog eens goed te verlichten. Vroeger stonden langs het kanaal de grote handelshuizen en kantoren van Nederlandse firma’s. Sommige van die prestigieuze panden zijn vervallen en deels ingestort of dicht gespijkerd. Hier en daar scharrelen een paar daklozen rond die misschien in deze gebouwen overnachten.          Even verderop stuit ik op een ophaalbrug naar Amsterdams model, de Hoenderpasarbrug. Deze brug dateert uit 1628 en wordt zo genoemd omdat in vroeger eeuwen op deze plek traditioneel de groenten- en hoendermarkten werden gehouden. Vlak naast de brug loopt een lawaaierige verkeersweg.

Nog dichter bij de haven vind ik een gebouw dat een voormalig logement voor zeelieden van de VOC moet zijn geweest. Het bestaat uit lange rijen kamers en er blijken nu veel arbeidsmigranten uit andere delen van Java te wonen. Voor de meeste kamers hangt een kooitje met een vogel en enkele mannen zijn bezig met de verzorging van hun vogel. Het is me al eerder opgevallen hoe gek Javanen zijn op het houden van een vogel in een piepklein kooitje.

Verderop is een voormalige timmerwerkplaats van de VOC die helemaal is gerestaureerd en waarin nu een het VOC restaurant is gevestigd. Ik eet er een smakelijke gado gado en dool nog verder het havengebied in. Ik kom langs het restant van een fort waarvan nog een gerestaureerde toren overeind staat, steek een drukke weg over en kom in een armoedige buurt waar zich de oude vismarkt blijkt te bevinden, herkenbaar aan het rode pannendak. Er wordt nog steeds vis verhandeld, maar op dit moment niet omdat het al middag is.          De hal oogt bouwvallig en het dak zit vol gaten. Een groepje mannen heeft een hoekje van de hal als woon en slaapkamer ingericht, compleet met een TV. Als ze horen dat ik uit Nederland kom vinden ze het geen probleem als ik ze fotografeer in hun povere woonomgeving. Een van de mannen wijst op het dak en roept “Belanda, Belanda……”                                                                                              Blijkbaar is men nog niet vergeten dat deze gebouwen van Nederlandse oorsprong zijn. Het marktcomplex blijkt nog een paar uitlopers te hebben en ik loop gebukt door een smalle donkere gang en kom bij met houten schotten afgetimmerde hokken waarin ook mensen schijnen te wonen. Ik wordt begroet met selamat siang en allerlei nieuwsgierige vragen in het Bahasa waarop ik geen ander antwoord weet  dan: “I am from Belanda…”                                                                                  Dat ene woord laat steeds een lach verschijnen op de gezichten want loopt hier niet vaak een blanke rond. Op een of andere manier ervaar ik de geest van Batavia op deze plek sterker dan op het toeristisch opgepoetste Stadhuisplein. Deze sloppen rond de haven staan op historische grond en het leven is er sinds de tijd van de VOC gewoon steeds door gegaan. Altijd zijn er mensen geweest die de oude gebouwen bleven gebruiken en in leven hielden. Als markt, als krotwoning of slaapplaats en mogelijk ook voor dingen die men liever voor het daglicht verborgen hield.                                                                                         .

Het is niet toegestaan om foto’s zonder toestemming te kopiëren of te downloaden

Klik op de foto voor een vergroting

indonesie-3626

Het voormalige Gouvernementsgebouw

indonesie-3627

Nederlandstalige bordjes in het gebouw waar vroeger de Nederlandsche Handels Maatschappij was gevestigd.

indonesie-3641

Café Batavia

indonesie-3684

Toren van voormalig fort bij de haven

indonesie-3654

Kali Besar, de belangrijkste gracht ten tijde van Batavia

indonesie-3708

De Hoenderpasarbrug

indonesie-3649

indonesie-3670

Het VOC restaurant in de voormalige timmerwerkplaats

indonesie-3659

bewoner van voormalig logement voor zeelieden van de VOC

indonesie-3697Daklozen wonen in en om de vismarkt

indonesie-3694

indonesie-3709

indonesie-3637

Voormalig groot warenhuis in het centrum van Batavia

Eten langs de straat

In Indonesië hoef je nooit lang te zoeken naar een eetgelegenheid. Indonesiers zijn dol op snacks en ze eten graag snel en zonder wachten of natafelen. De duizenden eetstalletjes op wielen die kaki lima worden genoemd en de vele goedkope familierestaurantjes (warungs) bieden daarvoor alle gelegenheid.                                Kaki Lima zijn karretjes met een gasfles en een wok die worden voortgeduwd door de eigenaar zelf. Ze verschijnen tegen het eind van de dag met honderden tegelijk op de straten. De lucht wordt gevuld met allerlei lekkere en soms rare geuren en met de rook van saté of iets anders dat wordt geroosterd. Er zijn per kar maar een of twee gerechten maar iedere kaki lima heeft zijn specialiteit, variërend van nassi goreng en geroosterde vis of vlees tot soepen als bakso en miesop. Het eten kost een fractie van wat het in een restaurant kost, wat mede de populariteit van de eetkarretjes verklaart.

Een warung is een soort snackbar. Het eten is er ook goedkoop en er is niets gedaan aan de inrichting. Een TL buis en een stel plastic krukjes rond een paar plastic tafeltjes zijn genoeg. De gerechten worden vaak in een vitrine aan de straatkant uitgestald waar je kan uitkiezen wat je wil eten. Meestal staan er een paar schalen met soep en allerlei kommen met kippenpoten, vissenkoppen en groente drijvend in een vettig sausje. In sommige schaaltjes zie ik volledig ondefinieerbare zaken waar ik me zeker ook liever niet aan waag.                          Maar als je geluk hebt kan het verrassend lekker zijn. De kunst is: hoe pik je de goeie warung of kaki lima er tussen uit. Daarvoor moet je er waarschijnlijk heel vaak bij dit soort kraampjes het eten uitproberen. Met het risico dat er af en toe een tussen zit die je een fikse diarree of erger bezorgt. De hygiene bij sommige eetstalletjes kan nemelijk te wensen over laten.

Warning: do not copy photo’s of this blog without permission of the photographer. 

Click on an image for enlargement

indonesie-3573 indonesie-3576

IMG_3732 indonesie-3585

IMG_3722

IMG_3613

indonesie-3740

indonesie-3753 indonesie-3756