Kuala Lumpur

Ik had slechts anderhalve dag in Kuala Lumpur te besteden. Achteraf te weinig, maar ik zat vast aan een al geboekt vliegticket naar Indonesië.                                   Een van de leukste dingen van reizen is wanneer je een onverwachte verrassing op je pad krijgt. Kuala Lumpur was zo’n aangename verrassing.

Kee El, zoals de stad hier genoemd wordt, is een metropool, hoewel niet eens zo groot op wereldschaal maar met een allure en een lef qua architectuur die bewondering afdwingt. Ik bleef vanzelf door fotograferen en ik viel van de ene verrassing in de andere.
Fascinerend zijn de contrasten van de wolkenkrabbers en de kantoortorens met de  oude buurtjes zoals Chinatown. Als je bedenkt dat hier tot 1860 alleen maar oerwoud was tot een groepje Chinese avonturiers hier naar tin begon te graven.
In anderhalve eeuw is die nederzetting aan een rivier boordevol malariamuskieten uitgegroeid tot deze wereldstad.
De skyline is sensationeel, vooral dankzij de Petronas Twin Towers die lijken op twee raketten die klaar staan om gelanceerd te worden en die tussen 1998 en 2005 de hoogste gebouwen ter wereld waren.
Ondanks dat is het geen stenen jungle. Er is veel groen en de hoogteverschillen maken dat je steeds weer vanuit een andere hoek of gezichtspunt tegen de vele wolkenkrabbers aankijkt.                                                                                              Aan de voet van de Twin Towers ligt het Petronas Park, een vriendelijke oase tussen al het glas en beton. Het is er heel druk op zaterdagmiddag. In de speeltuin en in het ondiepe zwembad spelen kinderen. Tieners zitten in het gras met hun telefoontjes te spelen en op een tenniscourt wordt een partijtje gespeeld.
De sfeer is ontspannen. De islam is hier gematigd ook al zie je sporadisch een boerka. De meeste mensen zijn echter westers gekleed. Dat verandert opeens wanneer er een  optocht het park nadert. Ik denk eerst dat het een demonstratie is, maar het ziet er eerder ludiek uit. De groep van enkele honderden mensen hebben geverfde gezichten, soms grappige maskers en dragen stukken papier met teksten.
Een Engels sprekende man legt me uit dat het de jaarlijkse Dag van de Sarong is. Ik zie dat bijna alle deelnemers inderdaad de traditionele Maleise sarong dragen, een doek van het middel tot onder knie. De oude klederdracht in ere houden, zo iets moet het idee zijn.
klik op een foto voor vergroting / kopiëren niet toegestaan zonder toestemming
IMG_2290 IMG_2117 IMG_2267 IMG_2259 IMG_2249 IMG_2239 IMG_2143
IMG_2286Sarongparty in Petronas Park. Bijna allemaal in sarong gekleed.
Advertenties

Dansende Leeuwen

In Kuala Lumpur was het moeilijk een kamer te vinden en daarom logeer ik in een backpackershostel – mijn eerste deze reis – midden in Chinatown. Ik wordt gewekt door luid getrommel en het geluid van cymbalen. Er blijkt bij een speelgoedwinkel in de straat een leeuwendans bezig te zijn, een van de gebruiken tijdens de Chinese Nieuwjaarsviering. Die viering duurt twee weken en is al bezig de hele tijd sinds ik in Maleisië ben en aangezien een kwart van de Maleisische bevolking Chinees is gaat dat dus niet onopgemerkt voorbij.

Twee leeuwen dansen ritmisch op het orkestje van trommels en cymbalen. De winkelier die het groepje heeft uitgenodigd legt fruit en snoep op de grond om de leeuwen tevreden te stellen en zijn winkel in te lokken. De leeuwen brengen voorspoed en succes in zaken en verjagen de boze geesten die vaak voorouders zijn die ergens wraak willen voor nemen. De muziek wordt steeds luider en sneller en de leeuwen springen en doen alsof zij vechten om het voedsel. Het moet warm zijn voor de jongens onder het leeuwenpak waarvan de achterste de hele tijd gebukt moet lopen en dansen. Vaak zijn het leerlingen van een Kong Fu school die getraind zijn in de acrobatiek die de dans vereist.

Een van de leeuwen onderhandelt onder het dansen even met de winkelier over de betaling. Sinaasappels en snoep is kennelijk niet genoeg. Dan is de ceremonie klaar en trekt de groep door de straat op zoek naar een andere winkelier die hen uitnodigt. Een restauranthouder haalt het groepje binnen. De dans en de ceremonie worden herhaald en daarna weer bij een kruidenierswinkel. Ik volg het groepje wat mij ook een sinaasappel en een happy new year oplevert. De jongens trekken zich even terug in een steegje om uit te rusten en wat te drinken. Een hele ochtend de leeuwendans uitvoeren is hard werken.

Klik op de foto’s voor vergroting 

IMG_2154 IMG_2179 IMG_2160

IMG_2203

IMG_2167

IMG_2195 IMG_2194 IMG_2192