Armenian genocide: a hundred years ago

IMG_20150424_194710In Stepanakert, Nagorno Karabach I witnessed the centennial of the Armenian genocide. In this internationally unrecognized republic the genocide is linked for many people to the conflict that Karabach has with Azerbeidzjan. And that country is a close ally to Turkey.

All photo’s copyright Bert Spiertz. Any use without prior permission is illegal !

IMG_20150424_192834IMG_20150424_192809IMG_20150424_192752

All photo’s on this blog: COPYRIGHT BERT SPIERTZ. se without permission is illegal

IMG_20150424_192644IMG_20150424_192626IMG_20150424_192523IMG_20150424_192445IMG_20150424_192425IMG_20150424_192354IMG_20150424_192328

Advertenties

Libië in de oudheid

Libië heeft een rijke geschiedenis die terug gaat tot de Griekse en Romeinse oudheid. Prachtig overblijfselen getuigen van de geweldige steden uit die tijd: Cyrene, Apollonia en Leptis Magna zijn de voornaamste steden van Griekse en Roemiense oorsprong.    Ik bezocht die plaatsen tijdens mijn Libië-reis in 2007. Zeer indrukwekkend om daar rond te lopen. Maar helaas lopen op dit moment deze antieke steden groot gevaar als gevolg van de vernietigingsdrang van extreme godsdienstfanaten die een onblusbare haat hebben tegen alles wat niet binnen hun smalle geloofsopvatting past. En er zijn ter plaatse geen waarnemers, geen journalisten, geen vertegenwoordigers van UNESCO of welke organisatie dan ook om te rapporteren over wat er gebeurt en in hoeverre de sites al onherstelbaar beschadigd zijn en allerlei schatten mogelijk vernield of ontvreemd. Hetzelfde gebeurt in Syrië en Irak. Het is, naast alle gruwel tegen andersgelovigen en onschuldige burgers, een van de uiterst trieste resultaten van de chaos die in Libië uitbrak na de val van Khadaffi. Het Westen heeft meegeholpen om deze dictator af te zetten en vervolgens Libië eigenlijk behoorlijk aan zijn lot overgelaten. Het leidde tot een machtsstrijd die geen winnaar kende en waar de jihadisten gebruik van maakten om in grote delen van het land de macht te grijpen. Deze foto’s kunnen nu niet meer gemaakt worden, waarschijnlijk nooit meer…..

Libie--Appolonia-2 Libie-Appolonia-3 Libie-Appolonia--amfitheater Libie-Cyrene-1 Libie-Cyrene-5 Libie-Cyrene-koe Libie-Leptis-Magna-1 Libie-Leptis-Magna-3 Libie-Leptis-Magna-4 Libie-Leptis-Magna-5 Libie-Leptis-Magna-7

Libie-Appolonia-4

Libie-Leptis-Magna-8

Atjeh, tien jaar na de tsunami

Op tweede kerstdag 2004 overspoelde een alles vernietigende tsunami grote delen van de kusten in Zuid en zuidoost Azië en zelfs Oost Afrika. Ongetwijfeld was de ramp het grootst in de provincie Atjeh in het noorden van het Indonesische eiland Sumatra. De tsunami eiste hier naar schatting 150.000 slachtoffers.                                                                                                                 Deze maand is de ramp tien jaar geleden. Nog steeds heeft de hoofdstad Bandah Aceh zich niet helemaal hersteld, al is het centrum weer helemaal herbouwd en bestaat er zelfs een soort tsunamitoerisme. Aan de kust zie je nog steeds resten van weg gespoelde huizen en er is de intussen beroemde vissersboot die door de vloedgolf op het dak van een huis is geworpen. Nog tragischer zijn de massagraven met vele duizenden niet geindentificeerde slachtoffers. Ik maakte twee jaar geleden een reportage over het huidige Bandah Aceh.

IMG_2308 TIMG_2543

Tsunamimuseum

IMG_2348

Nederlands kerkhof uit de koloniale tijd. Helemaal opgeknapt na zware beschadiging tijdens de tsunami.

IMG_2371

Massagraf voor slachtoffers van de tsunami

IMG_2377 IMG_2378

Resten van verwoeste huizen

IMG_2405 IMG_2406

De vissersboot op het huis, foto van vlak na de ramp en van nu

IMG_2408 IMG_2381

Herdenking Armeense Genocide

armenia-herdenking-IMG_8810

24 april 2014

Ik heb vandaag in Jerevan de 99e herdenking van de Armeense genocide bijgewoond. In een eindeloze stoet mensen ben ik naar de top van de heuvel Tsiternakaberd geklommen, vlak buiten de stad, waar het genocide monument staat. Dit bestaat uit twaalf bazalten zuilen die in een cirkel staan waar binnen een eeuwige vlam brandt.

Het monument is zo gebouwd dat je de berg Ararat ziet liggen. Met zijn witte ijskap is deze meer dan 5000 meter hoge berg het nationale symbool van de Armeniërs, ook al ligt de berg in zijn geheel op Turks grondgebied en is daardoor onbereikbaar ondanks zijn nabijheid.
In Armenië staat de hele 24e april in het teken van de massamoord op de Armeense bevolking van wat nu Oost Turkije is en die begon in 1915 en volgens officiële bronnen anderhalf miljoen Armeniërs het leven kostte. De Turkse regering heeft dat aantal altijd ontkend evenals dat er sprake van genocide zou zijn.
Heel de stad ligt deze dag stil en honderdduizenden beklimmen de heuvel naar het monument om daar bloemen te leggen.

armenie-herdenking-demotix_MG_8965 armenie-herdenking-demotix_MG_8881 armenie-herdenking-demotix_MG_8801 armenia-herdenking-IMG_8957

armenie-herdenking--_2 armenie-herdenking--_6 armenie-herdenking-IMG_0329 armenie-herdenking-IMG_0373 armenie-herdenking-IMG_0374armenie-herdenking-IMG_0442 armenie-herdenking--_5 armenie-herdenking--_4 armenie-herdenking--_3 armenie-herdenking--_1

 

armenie-herdenking-IMG_8987 armenia-herdenking-IMG_8947

 

Eten langs de straat

In Indonesië hoef je nooit lang te zoeken naar een eetgelegenheid. Indonesiers zijn dol op snacks en ze eten graag snel en zonder wachten of natafelen. De duizenden eetstalletjes op wielen die kaki lima worden genoemd en de vele goedkope familierestaurantjes (warungs) bieden daarvoor alle gelegenheid.                                Kaki Lima zijn karretjes met een gasfles en een wok die worden voortgeduwd door de eigenaar zelf. Ze verschijnen tegen het eind van de dag met honderden tegelijk op de straten. De lucht wordt gevuld met allerlei lekkere en soms rare geuren en met de rook van saté of iets anders dat wordt geroosterd. Er zijn per kar maar een of twee gerechten maar iedere kaki lima heeft zijn specialiteit, variërend van nassi goreng en geroosterde vis of vlees tot soepen als bakso en miesop. Het eten kost een fractie van wat het in een restaurant kost, wat mede de populariteit van de eetkarretjes verklaart.

Een warung is een soort snackbar. Het eten is er ook goedkoop en er is niets gedaan aan de inrichting. Een TL buis en een stel plastic krukjes rond een paar plastic tafeltjes zijn genoeg. De gerechten worden vaak in een vitrine aan de straatkant uitgestald waar je kan uitkiezen wat je wil eten. Meestal staan er een paar schalen met soep en allerlei kommen met kippenpoten, vissenkoppen en groente drijvend in een vettig sausje. In sommige schaaltjes zie ik volledig ondefinieerbare zaken waar ik me zeker ook liever niet aan waag.                          Maar als je geluk hebt kan het verrassend lekker zijn. De kunst is: hoe pik je de goeie warung of kaki lima er tussen uit. Daarvoor moet je er waarschijnlijk heel vaak bij dit soort kraampjes het eten uitproberen. Met het risico dat er af en toe een tussen zit die je een fikse diarree of erger bezorgt. De hygiene bij sommige eetstalletjes kan nemelijk te wensen over laten.

Warning: do not copy photo’s of this blog without permission of the photographer. 

Click on an image for enlargement

indonesie-3573 indonesie-3576

IMG_3732 indonesie-3585

IMG_3722

IMG_3613

indonesie-3740

indonesie-3753 indonesie-3756