jong in Karabach

Na drie dagen in Stepanakert, de kleine hoofdstad van Nagorno Karabach, ben ik al een beetje een bekende figuur aan het worden in het stadje dat ongeveer 50.000 inwoners heeft. Niet dat ik er last van heb, Het enige lastige is dat is de meeste mensen niet versta. Ze spreken Karabach-Armeens en Russisch en van dat laatste ken ik maar een paar woorden zoals spassiba en karasjo. Dus dat zeg ik vaak, maar je bouwt er geen boeiende conversatie mee op. Gelukkig kom ik zo af en toe een paar jongelui tegen die op de plaatselijke highschool zitten..en daar kan ik engels mee praten. Het stelletje op deze foto bijvoorbeeld. Leuke lui, heel geinteresseerd in mij en dat was wederzijds. Of ik niet bang ben in Katabach vroegen ze. Bang…? Zijn zij dan zelf wel bang vroeg ik. Nee, maar wij hebben het ons hele leven meegemaakt, “de situatie” zoals ze het noemden. De situatie..? Dat onze vijanden om ons heen zijn en we straks klaar moeten zijn om ons land te verdedigen…zo zeiden ze het echt.

Kijk, dat hoor je in Nederland nou nooit een jongere zeggen. De jongen links in het groepje was een echte wizzkid volgens mij. Hij wilde internationaal recht gaan studeren. Om te zorgen dat Karabach internationaal erkend wordt? Is internationaal recht daarom hier zo’n populaire studie? In ieder geval wilde hij de studie liever gaan doen in Yerevan dan in het nogal dooie Stepanakert. Want eerlijk waar….veel te doen is er niet in Nagorno Karabach. Er zijn in de stad twee pizzeria’s en een paar cafees, nachtclubs en disco’s. En nog een paar sjieke restaurants bij dure hotels, maar die mijd ik natuurlijk. Verder is het een opgeruimd en schoon stadje, met een heus parlementsgebouw en een presidentieel paleis dat nog stamt uit de Sovjetperiode. De mensen zijn vriendelijk en totaal niet opdringerig. Er heerst een vanzelfsprekende rust en orde. Iedereen is wel op een of andere manier bekend met iedereen. Het is een heel hechte gemeenschap wat natuurlijk versterkt wordt door “de situatie”. Dat is misschien een voordeel als je een aartsvijand hebt die twintig kilometer verderop klaar staat om je te vermorzelen als hij de kans krijgt. Vanaf een heuvel zie je Azerbeidzjan en de bestandslinie duidelijk liggen. Vorige maan zijn er bij die linie nog drie Armeense soldaten omgekomen bij een schietincident en afgelopen week weer een. Komt regelmatig voor. En dat zit bij deze kids diep in de hoofden….

IMG_2440

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s