Kuala Lumpur

Ik had slechts anderhalve dag in Kuala Lumpur te besteden. Achteraf te weinig, maar ik zat vast aan een al geboekt vliegticket naar Indonesië.                                   Een van de leukste dingen van reizen is wanneer je een onverwachte verrassing op je pad krijgt. Kuala Lumpur was zo’n aangename verrassing.

Kee El, zoals de stad hier genoemd wordt, is een metropool, hoewel niet eens zo groot op wereldschaal maar met een allure en een lef qua architectuur die bewondering afdwingt. Ik bleef vanzelf door fotograferen en ik viel van de ene verrassing in de andere.
Fascinerend zijn de contrasten van de wolkenkrabbers en de kantoortorens met de  oude buurtjes zoals Chinatown. Als je bedenkt dat hier tot 1860 alleen maar oerwoud was tot een groepje Chinese avonturiers hier naar tin begon te graven.
In anderhalve eeuw is die nederzetting aan een rivier boordevol malariamuskieten uitgegroeid tot deze wereldstad.
De skyline is sensationeel, vooral dankzij de Petronas Twin Towers die lijken op twee raketten die klaar staan om gelanceerd te worden en die tussen 1998 en 2005 de hoogste gebouwen ter wereld waren.
Ondanks dat is het geen stenen jungle. Er is veel groen en de hoogteverschillen maken dat je steeds weer vanuit een andere hoek of gezichtspunt tegen de vele wolkenkrabbers aankijkt.                                                                                              Aan de voet van de Twin Towers ligt het Petronas Park, een vriendelijke oase tussen al het glas en beton. Het is er heel druk op zaterdagmiddag. In de speeltuin en in het ondiepe zwembad spelen kinderen. Tieners zitten in het gras met hun telefoontjes te spelen en op een tenniscourt wordt een partijtje gespeeld.
De sfeer is ontspannen. De islam is hier gematigd ook al zie je sporadisch een boerka. De meeste mensen zijn echter westers gekleed. Dat verandert opeens wanneer er een  optocht het park nadert. Ik denk eerst dat het een demonstratie is, maar het ziet er eerder ludiek uit. De groep van enkele honderden mensen hebben geverfde gezichten, soms grappige maskers en dragen stukken papier met teksten.
Een Engels sprekende man legt me uit dat het de jaarlijkse Dag van de Sarong is. Ik zie dat bijna alle deelnemers inderdaad de traditionele Maleise sarong dragen, een doek van het middel tot onder knie. De oude klederdracht in ere houden, zo iets moet het idee zijn.
klik op een foto voor vergroting / kopiëren niet toegestaan zonder toestemming
IMG_2290 IMG_2117 IMG_2267 IMG_2259 IMG_2249 IMG_2239 IMG_2143
IMG_2286Sarongparty in Petronas Park. Bijna allemaal in sarong gekleed.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s